ACTA Scientiarum Polonorum

Wstęp. Całkowitą zdolność przeciwutleniająca (TAC) mleka ludzkiego odzwierciedla zawartość i aktywność w mleku składników, które zapobiegają degradacji tłuszczów i białek na drodze utlenienia. Celem badania było porównuje testu ABTS i DPPH w odniesieniu do odzysku, precyzji i czułości (granica wykrywalności i oznaczalności) obu metod służących do oznaczania wartości TAC mleka ludzkiego.
Materiał  i metody. Wartości TAC zostały określone dla dwudziestu pięciu próbek mleka uzyskanych od zdrowych matek, mieszkanek Gdańska, w 14 dobie po porodzie.
Wyniki. Średnia wartość TAC mleka ludzkiego oznaczona testem ABTS wynosiła 19,61 ±3,311 mg TE (równoważniki Trolox)/100 cm3, średnia wartość uzyskana testem DPPH wynosiła 9,95 ±4,36 mg TE/100 cm3. Dla każdej badanej próbki mleka kobiecego poziom TAC określony metodą ABTS był wyższy niż wartości oznaczone testem DPPH co ma prawdopodobnie związek z obecnością w mleku ludzkim substancji, których widma pokrywają się z widmem rodnika DPPH. Test ABTS charakteryzował się większa czułością i powtarzalnością oznaczania TAC mleka ludzkiego w porównaniu do testu DPPH.
Wnioski. Porównując obliczone wartości parametrów walidacji obu metod oraz biorąc pod uwagę rozpuszczalność rodnika DPPH tylko w rozpuszczalnikach polarnych, wolniejszy przebieg reakcje przeciwutleniaczy z rodnikiem DPPH oraz obecność w mleku ludzkim składników absorbujących promieniowanie elektro- magnetyczne w zakresie absorpcji DPPH należy przyjąć, że test ABTS jest metodą właściwszą oznaczania TAC mleka ludzkiego.