autorzy: Wanda Duszkiewicz-Reinhard, Małgorzata Gniewosz, Stanisław Błażejak, Adam Bańkowski
tytuł: BADANIA ZDOLNOŚCI WIĄZANIA MAGNEZU PRZEZ DROŻDŻE PIEKARSKIE SACCHAROMYCES CEREVISIAE W HODOWLI STACJONARNEJ
słowa kluczowe: Saccharomyces cerevisiae, magnez, biopierwiastki, drożdże
abstrakt: Badano zdolność wiązania magnezu przez przemysłowy szczep drożdży piekarskich podczas hodowli stacjonarnej na podłożu YPD, wzbogaconym w jony magnezu w ilości 0,25, 0,5 i 1,25 Mg2+/dm3. Jony magnezu pochodziły z dwóch soli: MgSO4 x 7H2O lub MgCl2 x 6H2O. Sole magnezu dodawano do podłoży doświadczalnych na początku hodowli lub pod koniec logarytmicznej fazy wzrostu drożdży. Równolegle prowadzono hodowlę na podłożu kontrolnym (YPD bez dodatku jonów Mg2+). Zawartość magnezu oznaczano metodą ASA w biomasie nie płukanej oraz w biomasie dwukrotnie płukanej wodą dejonizowaną. We wszystkich wariantach hodowli prowadzonych na podłożach doświadczalnych uzyskano istotnie wyższą zawartość magnezu w biomasie komórkowej niż w drożdżach hodowanych na podłożu kontrolnym. Zaobserwowano, że rosnące stężenia jonów magnezu w podłożach doświadczalnych (niezależnie od źródła), powodowały zwiększanie zawartości tego pierwiastka w nie płukanej biomasie komórkowej, chociaż stwierdzane różnice nie zawsze należały do statystycznie isto
do cytowania: Duszkiewicz-Reinhard W.,Gniewosz M.,Błażejak S.,Bańkowski A., 2002. BADANIA ZDOLNOŚCI WIĄZANIA MAGNEZU PRZEZ DROŻDŻE PIEKARSKIE SACCHAROMYCES CEREVISIAE W HODOWLI STACJONARNEJ. Acta Sci.Pol., Technol. Aliment. 1 (1), 2002