autorzy: Katarzyna Szambelan, Jacek Nowak, Krystyna J. Chrapkowska
tytuł: PORóWNANIE WYDAJNOśCI ETANOLU Z BULW I SOKóW Z BULW TOPINAMBURU (HELIANTHUS TUBEROSUS L.) PO ZASTOSOWANIU BAKTERII I DROżDżY
słowa kluczowe: topinambur, hydroliza inuliny, bakterie, drożdże, wydajność etanolu
abstrakt: Bulwy oraz soki z bulw topinamburu (H. tuberosus L.) poddawane były klasycznej fermentacji okresowej z użyciem bakterii Zymomonas mobilis, drożdży gorzelniczych Saccharomyces cerevisiae oraz drożdży z aktywną inulinazą (Kluyveromyces fragilis i Kluyveromyces marxianus). Fermentacje z wykorzystaniem bakterii i drożdży gorzelniczych prowadzone były po wstępnej hydrolizie kwasowej lub enzymatycznej inu-liny i inulidów bulw topinamburu. Pomimo że hydroliza enzymatyczna powodowała uzy-skiwanie mniejszych ilości cukrów fermentujących w trakcie 1 godzinnego procesu, była bardziej efektywna z punktu widzenia wydajności procesu fermentacji alkoholowej. Wy-dajność etanolu, dla bakterii i drożdży gorzelniczych, po hydrolizie enzymatycznej (wyra-żona jako % wydajności teoretycznej) wynosiła 78,3-90,0% i 72,4-84,15% dla bulw oraz 78,3-88,1% i 74,4-82,2% dla soków. Wydajność ta była o 2,0-9,2% wyższa w porówna-niu z fermentacją hydrolizowanych kwasowo podłoży. Drożdże zawierające aktywną inu-linazą produkowały etanol wydajniej z soków niż z rozdrobnionych bulw.
do cytowania: Szambelan K.,Nowak J.,J. Chrapkowska K., 2004. PORóWNANIE WYDAJNOśCI ETANOLU Z BULW I SOKóW Z BULW TOPINAMBURU (HELIANTHUS TUBEROSUS L.) PO ZASTOSOWANIU BAKTERII I DROżDżY. Acta Sci.Pol., Technol. Aliment. 3 (1), 2004